حدیث کهنه ونو

بانام خدا

وباسلام

انکه درراحت وتنعم زیست

اوچه داند که حال گرسنه چیست

ویااینکه

ای که برمرکب تازنده سواری هشدار

که خرخارکش مسکین دراب گل است

اتش ازخانه همسایه درویش مخواه

کآنچه برروزن اومیگذرددوددل است

وبازهم

 خری که بینی وباری به گل درافتاده

به دل به اوشفقت کن ولی مروبه سرش

کنون که رفتی وپرسیدی اش که چون افتاد

میان ببندوچومردان بگیردمب خرش

بااشعار شیخ اجل شروع کردم وبدجائی هم شروع شده وشمابزرگواران ببخشید اخر باخر شروع شده بنده ایام نوجوانی وکودکی درارزوی داشتن یک خر اری درست فهمیدید یک الاغ محترمانه تر برای شما ونه خودم باارزوی داشتن یک خرخوب زندگی راسپری کرده ام وبزرگان ما درپنجاه سال گذشته بیشترشان بااین حیوان جابه جامیشدند وبنده نمیگویم که تاریخ مدنیت وبشریت وبزرگ ترین کتاب های مانیز باهمین الاغ که امروز ماشین های سواری مدل بالاجای شان گرفته انداری باهمین حیوان که درتعریف ان همیشه لعنت به کار میبرند سوارشده اندو بسیاری ازخانواده هاهمین رانیز نداشته اند همین طورکه امروز اکثر مردم درخیال یک ماشین دارند به سرمیبرند وبسیاری هستند که درین دنیای بی وفاارزوشان براورده نشود ودرارزوی مرکبی ره وار که ماشین امروزی باشد به میرندوبه ان نرسند

اگرچه شیخ اجل نیز گفته باشدکه

ان شنیدی که لاغری دانا

گفت باری به ابلهی فربه

اسب تازی اگرضعیف بود

همچنان ازطویله ئی خربه

درنیم قرن اخیر زندگی بنده مردان بزرگ اینجابیابان به غیر ازرئیس علی جلا ویارئیس حسن ویارئیس دوست محمد که حاکم بودندوتوان داشتند کسی اسبی نداشته اگرچه بنده نیزایشان راسوار براسب ندیده ام که اسب حیوان پرخرج وپرتیماری ایست وباید بسیار به اوخدمت کنی ولی شترهای جمازه رودباری ویاسوبانی دراینجابه وفوردیده ام وبیابان تداوم حیاتش برمبنای همین شترها والاغ ها بوده که کم خرج بوده اندو کم هزینه وپرصبر وبااستقامت وامروز اگر بخواهیم شتری راببینیم دریک عروسی ویاجشنواره کنار دریاویک زمانی نه چندان دورگروگ صدوپنجاه لوک باری داشت که مایحتاج مردم راازمیناب به گروگ وبیابان حمل میکردند وجابه جائی بار ومحموله باهمین شتر ویاسفینه صحرابودوبرای سواری همین الاغ بود که امروز به عنوان یک حیوان ولگرد جمع میشود وشهرداری مانده که باان چه کارکندوحق هم داردبیابان ان روزا مردبزرگ باشترش باخرش وباگاو کاریش وباسگش شناخته میشد بزرگواران یک وقت ناراحت نشوند بگویند که همه رادارم به یک چوب میرانم خیرمولوی می گوید بوی جان می اید ازپشم شترهرحیوانی یک جائی کارائی داشته ویابو ویااسترواسب گران بها درین گرمابیابان تحمل زندگی وکارائی خوب نداشته حیوان باوفا ونجیب سگ میگویم بزرگان بیابان زمین وهمین روستای خودمان بزرگان واعیان هریک سگ داشتند  چاشت وشام شان همیشه مهیابود

اری این حیوانات مفید موقعی کارائی خودراازدست دادندکه مافکرکردیم متمدن شده ایم وهمه تاریخ خودرافراموش کردیم شخصیت رادراعتیاد یافتیم به انواع مخدرات به دون ان که توجه به مضرات ان برای خودمان وجامعه که دران زندگی میکنیم داشته باشیم وتاچشم باز کردیم دیدیم جوانان مابیش ازان چه فکرمیکنیم ازمدنیت وتمدن وسواد واداب ومعاشرت سوغات غرب راکه  به قول خودشان برای جهان سومی ها خوب است مصرف میکنند انهم ازنوع خطر ناکش که به نوشته اکثر سایتهای خبری کراک ازنوع بدترین مواد وازبیماری ایدز هم بدتر است ومامنده ایم انگشت به ؟

که بااین معضل اجتماعی چه کارکنیم چندنفررانجات  دهیم ان که می فروشدویاانکه مصرف میکند اولویت باکیست ایاباید انهارابه قانون سپردویاکانون بازپروری برای اینها درهمین محل درست کرد وخودمان دست بکار شویم ودرپایان ببخشیدکه همه را بایک چوب راندیم

بنده خودم چندسالی معتادبه تریاک بودم بسیار مصرف بالائی داشتم سالی که دولت طرح والعادیات برای مبارزه بامعتادین شروع کرد بنده امدم توخانه مان بست نشستم ودیگر تریاک نکشیدم واولین کار بایدازدوستان معتاد فاصله گرفت فاصله که نه باید تمام خاطرات گذشته رابه فراموشی سپردوراحت درمنزل بمانید ویامرک یانجات بگوئیدازمایش کنید ضررندارد یک معتاد بادکتر دارونمیتواند ترک کندمگر اینکه خودش بخواهدپس بیائید برای یکبار زندگی شرافت مندانه رااغاز کنیداگر راه نمائی بیشتر لازم شد شمابنده رامیشناسید البته چرچیل نیستم که هردوجنگ جهانی زمام دار بود وان قدر زنده ماند وهمه چیزرادید وبعد به بیماری سرطان مردبنده بالاترین سیگاری درهمین روستابودم ان اولی رابرای حفظ ابرویم ودیگری رابرای چندسال مندن ونوشتن همین حرف های مفت برای شماترک کردم پس بیائید این مرکز بازپروری را درهمین گروگ درست کنیم واز بشاکردی های بلبل ابادیاد بگیریم وبگوئیم اعتیاد بی اعتیاد البته انها سیگار ودخانیات درمحله شان چندین سال است منع کرده اندو موفق هم شده اندبیائیدباهم تصمیم بگیریم واین کار شاکی نیست کمی همان چیزمیخواهد که میگویند درمعتادان نیست شمابیائید ثابت کنید که هست اخرکار پیاده به یک سفردست جمعی خواهیم رفت مثلاتامیناب که بنده یک سال که شتربان بودم شایدسه ماه 700 کیلومتر راه رفته بودم وصدتومان البته تک تومانی کرایه خودم وهمان اشتریکه ذکرخیرش دربالای سطوربوداری دوستان قدرعافیت رابدانیدامثال بنده که می ایم وخودم برای شماعزیزان کوچک میکنم وشرح وحال خودم برای تان مینویسم برای این است که دلم برای تان به درد امده ومیخواهم برای تان کمک کنم ولی شرایط راباید شماپیشنهادکنیدکه دلتان به درد نیاید

جزوجودمن که گرددقیمتش هرروزکم

قیمت هرچیز درهر روزبالامیرود

وشما جوانان عزیز امروز جوانیدبه فکرفردای خودخانواده وجامعه خودباشید

تامقوله ئی دوباره

توضیح اینکه بزرگ مردان بیابان باگری ها وسهرنگ ها وبامیها وبحرینیها سوارشدند ورفتند میخواستم نام بسیاری از الاغ های قدیم بیارم

همچنین باشترانی مصل صورت وشلنگ وبلاخی واینهاجمازشدند بنده چندصفحه درباره سگ های بیابان مقاله نوشته ام شایدروزی انهارانیز چاپ کردم شمابرمن پیرمردببخشید وقتی صحبت ازبیابان میشودقلم بنده مثل خودم عنان ازدست میدهد وصدشصت درجه عقب گرد وغلط های املائی وایراد دوستان وهمین خودباعث میشود که برخوش هالی بنده افزوده شودوحیات خودرا ساری وجاری بدانم چون باشماهستم نظرات شمامسماری بر تابوت وبلاک بنده است پس نظریادتان نرودانتقادبه جا وسازنده منتظرم