تاتوعریان نشوی راه به مطلب نبری///// بیضه چون جامه فروریخت پری پیداکرد
|+|
نوشته شده در شنبه سیزدهم مرداد 1386ساعت 16:15 توسط محمد آراسته
|
درباره وبلاگ
هم موسم بهارطرب خیزبگذرد
هم فصل ناملایم پائیزبگذرد
گرناملایمی بتوروآوردقــــضا
دل رامسازرنجه که این نیزبگذرد
معرفی گروگ
روستای گروگ که با جمعیتی قریب به چهار هزار نفر در میانه غربی دهستان سیریک واقع شده بین مدار 26 درجه و 35 دقیقه عرض شمالی و57 درجه و 5 دقیقه طول شرقی قرارگرفته است.ارتفاع متوسط این روستا از سطح دریا با آب های آزاد بین 8 الی10متر می باشد. روستای گروگ از توابع دهستان سیریک بخش بیابان شهرستان میناب است فاصله ی کمی با دریای عمان دارد به طوری که یک تپه ماسه ای بین روستا و ساحل دریا حایل می باشد. مردم آن با زبان بومی مینابی بندری صحبت می کنند درآمد مردم اکثر ماهی گیری و پیله وری و تجارت با کشورهای حاشیه خلیج فارس است. این روستا دارای آثار باستانی ازجمله حریره و یا گنبد و یا آرام گاه عُشاق گروگ است که متاسفانه هنوز میراث فرهنگی آن را به ثبت نرسانده است قدمت تاریخی آن بیش از پنج قرن تخمین زده شده است گروگ در65 کیلومتری جاده میناب جاسک واقع شده است. شغل قبلی مردم گروگ پارچه بافی بوده ، پنجاه سال پیش گروگ دارای بیش از صد کورگا به قول خود گروگی ها و یا همان کارگاه بوده در کنار آن کشاورزی دام داری و ماهی گیری هم داشته اند و درصد با سواد های گروگ از روستاهای هم جوار بیشتر بوده است ولی با تحولات صنعت در دنیا و صنعتی شدن جهان دیگر کِیْس و لنک و پارچه سی گز گروگی به صرفه نبود. در دهه ی هشتاد با همت ابراهیم آذرطوس که این شغل را از پدر به ارث برده بود کارگاهی دایر نمودند و دوباره روح تازه ای به جان کورگا دمیدند و در چندین نمایشگاه استانی نیز شرکت و مقام اول را در صنایع دستی به دست آوردند. بزرگوارانی نیز از گروگ با ایشان همکاری کردند و در عصر صنعت با پیش پا افتاده ترین امکانات لنک و کیس گروگی را زینت بخش خانه های گروگ گردانیدند. آقای قرضی سوری زاده شاعر گروگی که اشعارش بوی روستا می دهد گفته بودند: گروگ بو شهر صنعـت در بیـابُن که لنک و پارچه می بافتند فراوُن بـسـی پوشیــده انـد لنـک گـروگـی زمانـی کــه نبـودند چـیــن و ژاپُـن
وامروزدوستان هم بندرسیریک شهرستان شده است واینکه معبدعشاک ویاهمان حریره به ثبت میراث فرهنگی رسیده است
